صلح امام حسن علیه السلام

امام حسن(ع):

«اگر یار و یاوری مییافتم، حکومت را به معاویه واگذار نمیکردم؛ زیرا حکومت، بر بنی امیه حرام است».

راوندی، الخرائج و الجرائح، ج۲، ص۵۷۶.

صلح امام حسن(ع)، قرارداد صلحی میان حسن بن علی بن ابی طالب(ع) دومین امام شیعیان و معاویه فرزند ابوسفیان، که در سال ۴۱ قمری بسته شد. این توافقنامه بعد از جنگی صورت گرفت که بر اثر زیادهخواهی معاویه و خودداری او از بیعت با امام حسن به عنوان خلیفه مسلمانان روی داد. گفتهاند که خیانت برخی سرداران سپاه امام حسن(ع)، حفظ مصلحت مسلمانان، حفظ جان شیعیان و خطر خوارج از انگیزههای امام حسن(ع) در تن دادن به این قرار بوده است. بنابر این صلحنامه، حکومت ازامام حسن(ع) به معاویه واگذار میگشت. صلح چند شرط داشت که از مهمترین آنها منع معاویه از تعیین جانشین پس از خود، خودداری از توطئه علیه امام حسن(ع) و حفظ جان مسلمانان بود. با این حال، معاویه به هیچیک از شرطها عمل نکرد.

به مناسبت سالروز صلح امام حسن مجتبی (ع) در ادامه مطلب نگاهی به این واقعه تاریخی انداخته ایم.

هیئت و صندوق قرض الحسنه 14 معصوم خامنه...